2007 arşivi
beni kategorize etme »
annelik, derin'e mektuplar »
Gerçek depresyon Ekim’de geldi. Sonbaharla birlikte güneşin kaybolmasından, günlerin kısalmasından, her şeyin ölüm çağrıştırmasından mı, babamın yıldönümünün yaklaşmasından mı bilinmez, kendimi her gün biraz daha kötü hissetmeye başladım. Hamileyken 13 kilo almıştım, takip eden 6 aydaysa 19 kilo verdim.
annelik, derin'e mektuplar »
Geçen ay en ümitsiz anlarımda bana işlerin kaçınılmaz olarak daha iyiye gideceği konusunda ümit veren iki düşünce vardı. Bunlardan biri sokaklardaki insan güruhlarına bakıp, bunca bebek bir şekilde büyütüldüyse ben de bir bebeği büyütebilirim herhalde diye düşünmek; diğeriyse kardeşlik müessesesini aklıma getirmekti. Anneler o depresyonu, o yorgunluktan ölme halini besbelli unutuyorlardı ki ikinci, üçüncü çocuklar dünyaya geliyordu.
annelik, derin'e mektuplar »
Sevgili Derin,
İnsanın en unutmayacağını zannettiği şeyleri bile zamanla unuttuğunu iyi bildiğim için sana bu aylık mektupları yazmaya karar verdim. (Fikir, Heather Armstrong‘a ait.) Hayatının birinci ayı, benim hayatımın en güzel ve en kötü aylarından biriydi.
beni kategorize etme »
Oktaycım’la aynı hanede yaşayan/yaşamış olanlar için onun hakkında bir şeyler yazmak herhalde en zoru. Bir oturuşta akla gelen her şeyi sayıp dökmek imkânsız. O yüzden galiba en iyisi tematik gitmek. Ben babamı pek çok şeyin yanı sıra, müzikle hatırlıyorum. (Bir de en çok şarkı mırıldanırken hissediyorum onun DNA’sına sahip olduğumu. Müzik kulağımızın annemin tarafından gelmediği sır değil çünkü.)
