Üç senedir Derin’in doğum hikâyesini yazmak istiyorum, nedense yazamıyorum. Yazdığım bazı şeyleri unutmamak için yazıyorum. Derin’in aylık mektupları ve seyahat anıları gibi şeyleri… Bazı şeyleriyse hiçbir ayrıntısını unutmayacağımı bildiğim halde yazmak istiyorum. Babamın ölüm hikâyesiyle Derin’in doğum hikâyesi böyle şeyler. Bunlardan ilkini mideme düğümler attığı halde kolayca yazmıştım, çünkü zannederim yazarsam o sahnelerin her an beynimde oynamasından kurtulacağımı hissetmiştim. Emanetçiye anılarımı emanet etmiştim sanki. İkincisini hâlâ yazamadığıma bakılırsa, bu anıları emanetçiye vermeye kıyamamışım…

Facebook profilimi ziyaret eden tanımadığım bir adam bana bunu yazmış:
“Yaş gerçekse Allah belamı versin.”

Derin ya da maymun ya da kanguru ya da kurbağa,
Bugünlerde her sabah başka bir canlı olarak uyanıyorsun. Sana “Derin, hadi yumurtanı bitir,” dediğimiz zaman “Yok, ben tavşanım,” diye düzeltiyor ve kimliğin konusunda uzlaşmaya varmadan yumurta konusunu tartışmaya bile açmıyorsun. Parkta adını soranlara “Derin. Ama ben aslında kediyim,” gibi cevaplar veriyorsun…