Siz hâlâ çocukken olduğu gibi yılbaşından haftalar önce heyecanlanmaya başlıyor, hediye alışverişinden zevk alıyor, yeni yılın eskisinden daha iyi olacağına dair bir iyimserlik rüzgârına kapılıyor musunuz?

Ben çok uzun süredir aralık ayının başında bir gözlerimi açıyor, “A-a, sene bitmiş,” diyorum. Sonra da aynı şekilde yaşamaya devam ediyorum. Tüketim çılgınlığının bir parçası olmayı reddettiğim için, sadece annemle Ceylan’a, ihtiyaçları olduğunu öğrendiğim, süpriz olmayacak bir şey alıyorum. Son üç senedir, babamın yılbaşını takip eden ve herkeste balyoz etkisi yaratan kötü sürprizinden beri, yılbaşı gecesi bir şeyler yapma isteği bile duymuyorum. Ama sonra yılbaşına bir-iki hafta kala bu kadar da protest davranmamaya karar veriyor, mazbut bir organizasyon arayışına giriyorum.

Bu yıl da, aileden en yakınlarımızla ve artık ailemiz olan bir çift yakın arkadaşımızla annemde olacağız. Epeydir konuşmadan uyguladığımız hediyeleşmeme prensibini bu yıl daha bir ciddiye aldık. O açıdan huzurluyum. Çünkü hediye açmak mutlu etmiyor benim gibileri. Yırtılıp bir kenara atılan gıcır gıcır hediye kâğıtları, kurdeleler, onca ambalaj malzemesi içimi acıtıyor. Paketin içinden çıkan, son dakikada alınmış nesnenin işime yarayacak, bir ihtiyacımı giderecek veya gözümü okşayacak bir şey olma ihtimaliyse bayağı düşük oluyor. Kullanmayacağım eşyaları sırf hatıra diye saklamak istemediğim için de kıvranmaya başlıyorum hediyeyi alır almaz. Bu kimin hayatında daha çok makbule geçer? Kimin bir gereksinimini karşılar? Geçenlerde bir yerde okumuştum, herkes Noel-yılbaşı döneminde başkalarının işine yaramayacak hediyeler almaya harcadığı parayı kendi istediği bir şeyi almak için harcasa hepimiz çok daha mutlu olurduk diyordu. Katılmamak elde değil.

Yeri gelmişken, tekrar tekrar kullanılabilen bir hediye paketi seçeneğinden bahsedeyim.

Bunlar, plastik kapaklı kahve, kakao vs. tenekeleri. Birkaç dakikalık emekle aşağıdaki hale gelmişler. İnsanı hem paket malzemesi almaktan kurtarıyor, hem de o tenekelerin çöpü boylamasını engelliyor. Akıllıca.

Bir seneyi daha devirdik, yenisi çoğumuz için -hepimiz için olamaz elbet- iyi bir sene olur umarım.